Margraten, vooral bekend vanwege de Amerikaanse Erebegraafplaats. Maar daar gingen we pas ná de wandeling nog even heen. De groene-paaltjes-wandeling van 5,5 km ging op deze kruising rechtdoor en achter het Memorial langs.
Natuurlijk kwamen we op deze tocht de nodige wegkruizen tegen.
"Aanziet het kruis, Aanbidt het niet, Aanbidt de Heer, Die gij hier ziet, 28-9-1985"
"Me mot Slivvenhier der tied geeëve, 1853" ("Men moet Onze Lieve Heer de tijd geven")
Deze heeft de beschutting gezocht van een vierkant gesnoeide boom/struik met een paar hortensia's aan de voeten.
De route ging kilometers tussen de maïsvelden door. Dat staat al behoorlijk hoog. Maar ja, met die regenbuien van de laatste tijd is dat geen wonder. Wij hadden heerlijk wandelweer!
Toch een beetje textiel in deze blog. We zagen een eenzame, verlaten wollen handschoen op een plaats waar weinig passanten komen. Weinig kans dus dat hij zijn broertje nog eens ziet.
Boomkwekerij Jos Frijns heeft hier een fijne stek. Allerhande bomen in allelei formaten sieren ons pad. Al mogen we niet op zijn terrein komen volgens het idyllische naambord.
Wat kwamen we weer veel fruit tegen. Laagstamappelbomen vol appeltjes, struiken vol bramen, aalbessen of bosbessen, heel veel vlierbessen, maar ook eikeltjes en paddestoelen. Deze besjes (rechterfoto) vind ik erg decoratief. Weet iemand hoe de plant heet?
Een vakwerkhuis mag in deze reis niet ontbreken. Nu zit er veel nep onder de vakwerkhuizen, heb ik ooit van een kenner te horen gekregen. Let op de ramen. Als die op maat zijn gemaakt om precies tussen twee balken te passen, dan heb je kans dat het authentiek vakwerk is. Dit lijkt me dus redelijk echt. Al hebben ze hier wel de lemen invulling vervangen door bakstenen.
Nu huist in dit statige witte gebouw een bedrijfsadviesbureau. Maar de steen in de gevel doet vermoeden, dat het ooit een gemeentehuis is geweest. Prachtig toch die leeuwen op de hoeken van de gevel.
inmiddels zijn we weer bijna terug op het startpunt. De Sint-Margaritakerk ziet er van achter mooier uit dan aan de voorkant. Naderhand las ik op Wikipedia dat de toren van deze kerk al in de 14de eeuw is gebouwd. De volgende keer toch eens binnen kijken.
Na een glaasje fris bij eetcafé Chriske zijn we naar de Erebegraafplaats gegaan. Daar is zoveel over te vertellen, dat ik dat (na de migratie van web-log) in een volgend logje laat zien.
Wordt vervolgd dus.
Aan Margraten hebben wij een speciale herinnering. Tien jaar geleden waren we ook in Z. Limburg, onze trouwdag is precies op 9-11, een beladen datum. Ik weet niet meer hoeveel dagen na de 9e het was, maar er was een minuut stilte en stil staan met de auto georganiseerd voor heel Nederland. Wij stonden toen bij die ere begraafplaats stil. Zoiets vergeet je nooit meer natuurlijk.
Ik wist da’k t wist ☺
Het is een karmozijnbes
http://www.hortus-arcadie.nl/Plantvdweekarchief/karmozijnbes.htm
Eerlijk is eerlijk: ik heb natuurlijk toch eerst even heel diep na moeten denken.
Hier in de buurt is ook zo’n begraafplaats.
Als ik daar kom bekruipt me altijd zo’n gevoel van zinloosheid….al die jonge levens……en waarvoor?
@Ine: Dank! De Oosterse karmozijnbes zelfs, als ik het goed zie.
In het volgende logje laat ik je weten wat ik dacht bij het zien van al die namen.
Wat schitterend Saskia , ik kan me voorstellen dat als je woont waar jij woont , ik veel op stap zou zijn.
Schitterend fijne dag groetjes Joke
Aaa Ine was me al voor met de naam van de bes.De plant duikt hier en daar in onze tuin op.
Saskia ,tot na de verhuizing !!!
Saskia, wat ik vooral zo leuk vond op jouw foto….middelpuntsvliedende bloeiwijze wordt meteen duidelijk als je jouw foto goed bekijkt.
Lees er de link maar op na ☺☺☺
@Ine: Verhip, zo leer je nog eens wat! Ik had nog nooit van middelpuntsvliedende bloeiwijze gehoord. Maar inderdaad is goed op de foto te zien, dat de besjes het eerst in het midden ontstaan en dan pas aan de boven- en onderkant.
Je bent er weer (een beetje)
Irene